Maandelijks archief: maart 2013

Martyn – What Is Room 101

Martyn is toch wel een favorietje van ondergetekende in het spectrum tussen techno en bass. Bovenstaande is afkomstig van de onlangs verschenen Newspeak EP en ik ga er weer behoorlijk goed op.

Advertenties

Daughter – Love

Daughter heeft ons al een tijd lekker gemaakt met prachtige EP’tjes. Veel van de nummers die hierop te vinden waren, zijn overgeheveld naar hun debuutalbum, dat een paar weken geleden uitkwam. Tot mijn grote ergernis bleek het allermooiste nummer niet op de nieuwe plaat te vinden te zijn. In dit nummer zingt zangeres Elena over haar geliefde die ze kwijtraakt aan een ander. De smeekbede op 01:23 is ontroerend. Ik zie haar altijd in gedachten voor me, op haar knieën in de regen, armen vooruit, en de wanhoop op haar gezicht, dit nummer tot mij zingend. Maar ik moet haar elke keer weer teleurstellen.

Grote kans dat we deze prachtige muziek snel kwijt zijn aan het soort festivalpubliek dat roze hoedjes draagt. En pretentieus als we zijn, vinden wij het vanaf dat moment natuurlijk niet meer goed.

[Pieter]

Getagged

Mount Kimbie – Made to Stray

Altijd fijn, een nieuwe Mount Kimbie. Hier alvast een voorproefje van het album ‘Cold Spring Fault Less Youth’, dat de opvolger gaat worden van hun debuutalbum ‘Crooks & Lovers’ uit 2010. Minder dromerig, meer dansbaar. Ik vind hem alvast erg fijn. Op deze site te downloaden: http://www.groove.de/2013/03/26/download-mount-kimbie-made-to-stray/

Getagged ,

Debbie Harry – Rush Rush

Twee van mijn meest favoriete mensen besloten in 1983 samen een liedje te maken. Debbie Harry meets Giorgio Moroder.

Debbie Harry is naast fulltime heftig mens en lekker oa zangeres van Blondie. Daarnaast heeft ze in 2006 ook een liedje gemaakt voor Lil Kim toen Lil het gevang in moest wegens weigeren te snitchen. Enige streetcred is dus ontegenzeggelijk aanwezig.

Dan Giorgio (Hansjörg voor intimi) Moroder. De man scored geniale soundtracks (3 Oscars op de mantel, wat is er) en heeft een doorslaggevende invloed gehad op die gekke dansmuziek waar iedereen o zo goed op gaat in de lokale bar-dancing heden ten dage . Giorgio komt namelijk al sinds midden jaren 70 met een disco’tje (Donna Summer RIP), een Italo’tje en een electro’tje.

Breng deze twee samen en je krijgt bovenstaande clip. Debbie zingt over een trademark Moroder beat een engig paranoide liedje over een cokerush. Afkomstig van de geniale Scarface soundtrack dus ook nog eens extra bonuspunten.

Ps: als bovenstaande je kan bekoren raad ik ook aan de andere samenwerking tussen de twee (Blondie-Call me) te checken. Het leeuwendeel van de clip bestaat uit Debbie die het getooid in slechts een badpak fris heeft in de zee.

Getagged , , ,

Wavves – Sail to the Sun

Het is mij vandaag eindelijk gelukt om een rondje te gaan hardlopen in de kou. Fuck de wind. Lang leve Wavves.

The Alvaret Ensemble – Muo

Last van eelt op uw ziel? Laat u behandelen door het Alvaret Ensemble.
Mede mogelijk gemaakt door de talentvolle Nils Frahm. De Duitser is de laatste jaren zeer productief met het uitbrengen van prachtige albums en geven van vele optredens in West-Europa. Ga hem een keer zien!

[Pieter]

Getagged ,

The Outfit, TX – Private Dancer

Fijne ode aan het nuttigen van hoestdrank uit het verre Houston, Texas. Lome beat met chop en screw elementen en veel bass, heel veel bass. Teksten zijn niet bijster verheffend maar de hook is wel lekker aanstekelijk. Het blijft desondanks een gemiste kans dat ondanks de titel er geen Tina Turner sample inzit. Nimmer is het leven van een temeier namelijk zo vreugdig bezongen als door tante Tien destijds.

Getagged

Sigur Rós – Brennisteinn

Stevige kost, maar ja, wie heeft de IJslanders ooit verweten toegankelijk te zijn. Even wennen, redelijk zwaar, maar het klinkt nog steeds hoopvol. Een audiovisueel spektakel, net zoals hun fantastische optreden in de Heineken Music Hall afgelopen maand.

(en het blijft bijzonder dat alhoewel je er geen reet van verstaat het toch wat met je dóet)

Black Marble – Cruel Summer

Het synth-pop duo Black Marble uit Brooklyn brengt graag de droeftoeter in je naar boven. Cruel Summer is de openingsplaat van het debuut album A Different Arrangement en zet daarmee gelijk de toon; alsof het is opgenomen met een cheap-ass cassetterecorder in de jaren ’80. De duistere synths, de kille baslijntjes en de baritone zang brengen het leven in mineur.  Black Marble doet mij trouwens erg denken aan John Maus, eveneens een voorstander van deze Lo-fi-stijl.

Getagged , ,